Evelyne en de melkbrigade
24 mrt. 2012
🇸🇷
vanuit Suriname
Gisteren was voor mij een stay home dagje, Wouter had zijn meetings, niet echt tripjes die voor mij interessant waren. We waren weer vroeg uit de veren, zitten nog blijkbaar in het Nederlandse ritme.
Lekker ontbijten in de voortuin onder de veranda en Su wakker zien en horen worden.
Ik heb de ochtend lekker gevuld met tutten, beetje lezen, achter de pc werken aan mijn presentatie, Wouter idem en de rest van de family trouwens ook, Eddy had wel een bespreking 's morgens en Nita moest ook een paar uur werken.
Tegen het middaguur gaat Wouter weg en blijf ik achter, beetje lezen, rommelen achter de laptop en toch maar even een siesta gehouden. Gewoon even liggen, beetje muziek luisteren.
Wouter had al contact gehad met Evelyne, ook weer een goede vriendin, om te vragen even langs te komen en samen weer een tripje met de auto te gaan maken.
Na thuiskomst van Wouter hebben we samen gegeten, heerlijk draadjesvlees, rijst en warme pompoen. Ik klets aan tafel wat met Jennifer over muziek, ik hoorde wat uit haar oordopjes knallen en was benieuwd, het blijkt dat we beide van rock houden, laat haar de jongens van Rise Against horen, bevalt haar wel. Haar muziek is net een tikkie te hard voor me, maar Slip Knot is mij niet onbekend.
Eddy weet mij compleet gerust te stellen dat het helemaal goed komt met mijn presentatie, al willen de assistentes, die eigenlijk geen assistentes zijn, geen of weinig opleiding hebben genoten, nog net niet van de straat geplukt zijn, de telefoon aannemen met JA!?! en absoluut niet zitten te wachten op educatie op welk gebied dan ook of doen alsof, stronteigenwijs zijn, niks blijft hangen en noem maar op, helemaal niks weten van mij straks.
Zal er niks aankomen, pakken ze niks op en staan ze nergens voor open, maar het komt allemaal goed.
Dus...bedankt Eddy!
Evelyne kwam ons tegen 17.00 halen, we kletsen wat met haar aan tafel, een leuke spontane vrouw. Samen met Evelyne rijden we weer richting de stad, maar nu willen we naar Commewijne, de andere kant van de rivier, dus over de Bosje brug, jippie!
Al rijdend genietend over Paramaribo die zich opmaakt voor de avond, het schemert al licht.
We gaan op zoek naar golette, ofwel papayamanja's, ofwel mango, maar net even anders. We stoppen langs de weg bij een fruitkraampje en gaan op zoek. Helaas, niet de manja's die we zoeken, het seizoen is er niet naar, maar wel allerlei andere exotische fruitsoorten in allerlei kleuren, de een nog specialer dan de ander. Evelyne, Wouter en ik proeven wat van de sweet bontjie, een soort zoete witte boon, hij ziet er uit als een soort lychee, ook wit, maar de smaak is melig, wel zoet, het smaakt alleen nergens naar, althans, ik kan het nergens onder plaatsen. Een lychee smaakt nog enigszins een soort van naar druif.
We besluiten nog even verder te zoeken, maar helaas zonder resultaat. Goed, wat drinken dan ergens.
We belanden in een cafeetje naast Karaokebar Amarynte, een favoriete plek van Evelyne..ik geloof dat ik het heel druk heb mocht ze me ooit uitnodigen :)
In het cafeetje valt mijn oog op het plafond, waar een megalamp hangt, een soort ufovorm heeft, met allemaal kristallen bollen er aan en met een overdaad aan licht.
Wouter maakt er een foto van, Eddy heeft namelijk dezelfde, een van zijn trotse laatste aankopen, je moet ervan houden, maar bij Eddy hangt ie mooi, op afstand te bedienen in allerlei sterktes. We moeten er maar een keer voor gaan zitten thuis, eens kijken of die lamp uit zichzelf opstijgt als ie op zijn volst word aangezet.
Onze sapjes smaken ons prima en we kletsen wat, Wouter wil weten van Evelyne hoe het met die en die gaat, ik luister aandachtig en bekjk af en toe de lamp, die op zijn plek blijft ondanks de maximum stand naar mijn gevoel.
Evelyne rijdt ons terug over de brug naar huis, nu is het donker en kijk je uit over de stad met al zijn lichtjes, prachtig!
Helaas is het ook een favoriete zelfmoordbrug, de juiste hoogte, makkelijk op te komen en een kleine overlevingskans.
Wouter vraagt Evelyne 's avonds mee te gaan naar Krasnapolsky, club Rumors, waar 's avonds heerlijk gedanst kan worden, ook daar is deze meid altijd voor in, Evelyne ook en Wouter al helemaal. Eddy, een prof schijnt en Nita gaan ook mee.
Natuurlijk wil Evelyne mee en besluit ons later op de avond op te halen, zodat we met zijn allen in 1 auto meekunnen.
Onderweg naar huis leer ik allerlei termen, zoals boren, je in het verkeer ergens tussen wringen, zodat je er tussen past, soort van ritsen, maar op jouw manier. Kan ook, lukt ook prima bleek.
Voor de deur sprekenEvelyne en ik snel alvast af dat ik zondag met haar naar haar kerk meega om een dienst bij te wonen, hou me ten goede en ik zal het verbeteren als het niet zo is, maar volgens mij is zij aangesloten bij de pinkstergemeenschap. Van de verhalen van Wouter over een dienst die hij ook bij haar heeft bijgewoond schijnt het een vrolijke, maar mooie diens te zijn, met veel dans en muziek, een soort gospel, maar dan anders. Dat maakte mij nieuwsgierig en Evelyne zingt tijdens de dienst, dat wil ik ook horen natuurlijk.
Thuis ging iedereen nog een keer baden, dat doe je eenmaal in Su, soms wel 3 keer per dag, even snel onder de douche afspoelen, want het is namelijk zweten, zweten, zweten in Su.
Iedereen dressed up, ja, ook ik in een rokje en mijn kekke schoenen aan wachten we op Evelyne.
Na een kort fluitconcert over mijn kleding van Wouter, warvoor dank en nog even wachten op Eddy en Nita, die zich even gingen baden en omkleden, maar vergaten ook alweer waar naartoe ze gingen en vervolgens in slaap waren gevallen, kunnen we dan eindelijk vertrekken.
We rijden naar Rumors waar al snel bleek dat het er stil en verlaten uitzag, de heren vragen hoe en waarom, en het had geloof ik iets te maken met een komend feestje, verbouwing, in ieder geval geen gedans die avond, jammer.
Eddy wil graag naar Hotel Torarika, daar kun je, zeker in de avond heerlijk achter bij het zwembad, aan de pier zitten in alle rust, uitkijkend over het water.
We parkeren onze auto en lopen erheen, zoeken een leuk plekje uit en nestelen ons.
2 frisjes voor de dames en een liter Parbo voor 2 heren en soort van dame..moi.
Hij smaakt heerlijk koud.
Ik weet niet meer waarom, maar we kwamen op het onderwerp melk uit, ik zei dat we als zoogdieren eigenlijk geen melk nodig hebben, ja van onze moeder aan de borst en daarna hoeft het niet meer, hebben we het niet nodig. Het eigenlijk tegen de natuur in is om onszelf aan te vullen met dit witte goed. Eddy beaamt dit als arts. (mijn kinderen lezen dit toch niet).
Wouter krijgt het moeilijk bij dit onderwerp, ik voel een trauma opkomen en ja hoor. Wouter zat vroeger bij de melkbrigade. Meer wil en mag ik er niet over kwijt, dat is tussen Eddy, Nita, Evelyne, Wouter, mij en de pier en dat blijft het.
Eddy wil naar huis, vindt het mooi geweest, helaas lag dit deels aan de muziekkeuze van de bar, R&B is zeg maar niet zijn ding.
Evelyne rijdt ons terug, waar wij al snel onze weg naar onze bedjes vinden en weer snel in slaap vallen.
Op de een of andere manier weet ik het voor elkaar te krijgen om uren een soort van niks te doen, een hele lange ochtend te hebben en dan toch weer van alles te beleven en horen gepropt in een paar uur.
Reacties
Reacties
25 mrt. 2012, 00:19
De foto is magisch. Your the best Xxx
25 mrt. 2012, 01:11
Leuk om je zo te kunnen volgen :-).
25 mrt. 2012, 09:54
Mama ik lees het wel hoor! Nu hoef ik niet meer elke ochtend melk te drinken,dat is tegen de natuur in!
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!