Su - Oranje
03 apr. 2012
🇸🇷
vanuit Suriname
Gisteren is mooi afgesloten, bij thuiskomst kwam Wouter overduidelijk moe, maar voldaan thuis, een dikke brassa was nodig.
Wouter ging wat later terug naar Eco Resort om met de groep Nederlandse artsen een hapje te gaan eten.Ik had de hele dag al wat last van hoofdpijn en besloot thuis te blijven,ging vroeg naar bed.
Vanmorgen weer vroeg eruit, 5.30, om vervolgens om 07.00 dokter Nathalie op te halen bij Eco en vervolgens naar de RGD poli van dokter F.B te gaan. Daar zou zij als huisarts een ochtendje meelopen en ik, ik ging meekijken en dokter F.B even gedag zeggen :)
Eenmaal aangekomen keek dokter Nathalie haar ogen uit, de wachtkamer die zich buiten bevind, de dossiers die nog met de hand worden bijgehouden, de zeer kleine ruimte waarin toch gauw zo'n 8 zuster door elkaar liepen. Dokter F.B heette ons welkom. Een dikke brassa volgde.
In zijn spreekkamer kregen we 2 stoeltjes en heb ik 2 consulten bijgewoond. Consulten die ik in Nederland als assistente alleen mag uitvoeren. Een diabetes patient controleren en een patient die voor zijn herhaalmedicatie komt. Tussendoor een laboratoriumuitslag opvragen, ook een assistententaak mijnsinziens. Zonde van de tijd, helaas de orde van de dag.
Dokter F.B realiseert zich dit terdege, zegt ook dat je engelengeduld moet hebben, zeker als er in dat half uur wel 6 keer een zuster binnen komt lopen voor voor mij niet terdoende zaken die, als je ze verzamelt op een rustig tijdstip besproken kunnen worden. Dokter Nathalie en ik fluisteren hier over en spreken onze verbazing uit. Zoveel dingen die anders kunnen.
Maar het werkt, dus waarom veranderen.
Ik blijf niet lang, omdat ik nog nodig ben op de Telesur poli. Een brassa van dokter F.B, een groet aan dokter Nathalie en een kort praatje met de zusters die mij vertellen dat ik zeker moet terugkomen, lief.
De taxi brengt mij naar de stad waar ik heel hartelijk wordt ontvangen door de meiden waar ik onder andere training aan heb gegeven. Ik lever daar de Triagewijzer af, onze bijbel die wij in Nederland hanteren, daarin staan alle meest voorkomende klachten met het bijbehorende advies wat je zou kunnen geven. Er hoort een cd rom bij die ik ook achterlaat. Ze kunnen er dan mee spelen, hoewel ze deze niet echt kunnen hanteren, omdat ze simpelweg niet bevoegd zijn adviezen te geven, niet de juiste opleiding ervoor hebben.
Ook met dokter Goedschalk heb ik nog een praatje en reken ik met hem af, ik krijg namelijk betaald voor de training die ik heb gegeven.
Toch mooi meegenomen.
Zo rond een uur of 10 begeef ik mij richting de stad waar ik nog een laatste keer doorheen zal slenteren, dit keer op zoek naar souvenirs. Gelukkig, de winkels zijn open en ik loop door de winkels, neem mijn tijd en kijk rustig rond. Ik slaag prima, voor ieder wat.
Tussen door geeft mijn maag aan gevoed te willen worden en uiteraard begeef ik mij weer naar mijn vertrouwde koffiebarretje, sorry, ze hebben nu eenmaal goeie koffie.
Het meisje wat er werkt herkent me inmiddels en zegt ' ben je hier nu alweer?', ik lach en vertel haar dat ik voor het eerst in Suriname ben, hier per toevalen dosis geluk ben beland en geniet van haar koffie en muffins. Zo raken we aan de praat terwijl mijn koffie met liefde voor me gemaakt wordt.
Ik geniet wederom intens op het terassje, het is echt de laatste keer, een weemoedig gevoel overvalt me.
Ik loop naar de I love Su winkel, de official store voor alles wat je maar kan bedenken met de tekst ' I love Su' erop, ik had al menig surinamer zien lopen in T-shirts met deze opdruk, ik kan niet achterblijven.
Tenslotte wil ik nog even naar de overdekte markt waar ik aan het begin van onze reis met wouter geweest ben. Ik loop er doorheen en snuif alle geuren in me op, het is druk. Ik blijf staan bij een vrouw die van alles verkoopt, van maggiblokjes tot sambal in flesjes. We raken aan de praat en ze vertelt me me dat ze eigenlijk veel meer te verkopen heeft, maar niet alles kan uitstallen.
De brandweer houdt een grote schoonmaak eens in het kwartaal, dan moeten alle hallen leeg zijn. Alleen weet ze niet wanneer.
Al eens in de Beverwijkse Bazar geweest? Nou, hallen van die omvang, en daar dan zo'n 20-tal van, ongeveer. Eens in de 3 maanden helemaal leeg!!
Dus neemt ze niet teveel mee, maar dat frustreert haar, omdat ze graag meer wil verkopen.
Ik koop wat spulletjes bij haar, niet nader te noemen, anders weten de thuisblijvers wat en daar neem ik het voor mee, is het geen verassing meer. Ik groet haar, wens haar een vruchtbare dag. Ze groet mij terug met 'kom gauw weer terug, Su heeft mensen als jij nodig, die investeren in ons land'. Met een glimlach loop ik nog wat door de markt.
Ik neem de bus naar huis waar Wouter al de hele dag binnen zit achter de pc, heerlijk, hij hoeft niks meer, mailt er rustig op los, schrijft zijn verslagen, waaronder voor de krant hier, 1 artikel is al geplaatst. Ik geniet van het feit dat hij zo zit te genieten.
Nita heeft Petjiel gemaakt, heerlijk!! Met kip! Het bestaat uit kouseband, een soort tauge en de overheerlijke pindasambal!! Daar gaat het om, de pindasambal er over heen, heet, maar zooo lekker!!
Wouter steekt me aan, ik doe mijn makkelijk zittende joggingbroek weer aan en ga tutten, facebook, muziek in mijn oren, kortom niet veel.
Ik schrijf mijn blog en Wouter draalt wat om ons heen, om mij heen, hij verveelt zich, zit de hele dag al binnen, tijd dat die jongen eens een potje gaat voetballen.
We moeten onze koffer al inpakken. Ik dacht het niet! Het is echt zo helaas. Morgen vertrekken we naar Anaula Resort, een 4 sterren resort in het binnenland. Ik hoop daar echt aapjes, vogels en ander moois te kunnen zien en vastleggen. Verder is het ontspanning, zwemmen in het zwembad, liggen in de hangmat en lezen, dansen, heel vervelend. Als we vrijdag terugkomen dan hebben we te weinig tijd, we moeten om 18.30 richting het vliegveld om uiteindelijk om 22.30 terug te vliegen naar huis.
Stiekem hoop ik dat het plan wat er ligt, om Wouter en mij eerder naar huis te kunnen laten gaan vanaf Anaula, dit met een klein vliegtuigje te doen doorgaat. Dat lijkt me een supergave afsliting van een mooie reis, nog even van bovenaf en toch dichtbij de binnenlanden bekijken.
Nu gaan we naar de voetbalwedstrijd, een lading testosteron op een voetbalveld, Surinamers in combi met Nederlanders.
Hup Su! Sorry Oranje..
Reacties
Reacties
03 apr. 2012, 07:50
Dit vind ik gewoon een leuk verhaal, in de bush bush kan je toch niet meer schrijven? Of heeft dat superluxe resort wi-fi?xxxNoa PS. Ik vond dat stukje over de souvenirs en de markt ook heel leuk
03 apr. 2012, 08:06
Hè, wéér 'n leuke blog! Én eh... komende dagen lekker genieten van dat resort, hoor!! X
03 apr. 2012, 22:15
Hoi aminaatje, neem je ook de su recepten mee van al de heerlijke gerechten? Leuk voor een avond Surinaams koken! Fijn dat alles zo goed gaat met de scholing! Misschien do op het Nova les geven?? Je bent er geknipt voor! Tot gauw en geniet nog lekker!x miranda
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!