Vandaag
24 mrt. 2012
🇸🇷
vanuit Suriname
Vandaag, zaterdag 24 maart, weekend, echt weekend, toch weer vroeg wakker.
Maar goed, toch dik 6 uur geslapen, dan ga je er maar uit, om 07.00 uur, juist!
Ik kijk achter me en zie dat Wouter's bed leeg is, hij is ook al op.
Wouter was ook klaar met de nacht, veel aan zijn hoofd, veel te doen, achter de laptop, mailen, afspreken. Dat afspreken en bellen moet alleen echt even wachten, wij zijn wel wakker, maar huize hier nog niet en zeker de rest van Paramaribo niet.
Koffie en een broodje, mijn ritueeltje naar de veranda en weer genieten van de stilte.
Al vrij snel zijn we weer compleet en Wouter en ik besluiten naar de markt te gaan, we nemen hiervoor de taxibus, van die oude kleine volkswagenbusjes die je brengt voor 1,25 SRD, omgerekend zo'n 25 eurocent, gewoon delen door ongeveer 4.
We komen aan en lopen naar de overkant, het heeft hard geregend 's nachts en dat merk je op straat en in de lucht, nat en vochtig.
Het is een grote markt, met meerdere hallen, deels buiten en deels binnen, van alles is hier te krijgen, vis in allerlei soorten, maar ook gordeldier in stukken en boszwijnen. Verder nog andere ondefinieerbare wezens die we maar even laten voor wat ze zijn. Ik snuif alle geuren, aangenaam en niet aangenaam in me op. Garnalen, krabben, levende kippen, allerlei soorten fruit, groente, kruiden. Weer ben ik onder de indruk van de diversiteit en overdaad. Zowel in verkoopwaar als in de mensen die het verkopen.
We lopen terug na al dit moois gezien te hebben naar de taxistandplaats. Wouter gaat golfen en vraagt mij wat ik wil. Hier blijven en met het busje terug, of mee terug naar huis.
Ik besluit achter te blijven, met mijn enige gevoel voor coordinatie lijkt het mij niet moeilijk de busjes terug te vinden en anders vraag ik het.
Zo gezegd, zo gedaan, Wouter en ik groeten elkaar en gaan ieder ons eigen weg.
Ik, alleen in Paramaribo. Ik begin te lopen en heb in ieder geval de moskee en de synagoge die in vrede en harmonie naast elkaar staan als doel.
Ik heb mijn zusje beloofd met een foto terug te komen, dus doe ik dat.
Al lopend zie ik van alles, hoor ik van alles, ruik ik van alles. Ik stop bij Fort Zeelandia, de plek waar de decembermoorden hebben plaatsgevonden onder het bewind van Desi Bouterse, op dit moment voor een ieder bekend weer een hot item.
Het maakt indruk op me, ik blijf er niet lang en vervolg mijn weg richting het centrum.
Onderweg neem ik foto's van mooie gebouwen, huizen en alles wat ik leuk vindt op dat moment vast te leggen.
Ik blijk een rondje te hebben gelopen, niet erg, loop ik gewoon de andere kant op en sla nu een andere weg in.
Dan kom ik voor mij iets herkenbaars tegen, het is het Wyndham Grant hotel, van het casino, dit ken ik, en niet ver hiervandaan staan de moskee en synagoge. Even nadenken en orienteren van waaruit ik beide toen die avond vanaf het dak van het hotel gezien heb.
Ik loop die kant op. Ik krijg wat trek, was inmiddels natgeregend met warme, harde regendruppels en wil koffie en iets zoets.
Aan de straatkant kom ik een koffiebarretje tegen en ik besluit hier een stop te maken. Met een crumble muffin, een grote latte en een half liter water ga ik buiten zitten.
Er komt een zwerver langs die vraagt of ik een tientje heb, toe maar, een tientje, dat is ruim 2 euro, maar de beste man heeft honger en wil naar Mc Donalds.
Ik heb ook honger en besluit hem te negeren.
De 2 dames naast mij, een vrouw met haar moeder vragen mij of ze hem wat moeten geven. Ik zeg nee, dan stimuleer je het alleen maar, is de kans groot dat hij met vrienden terugkomt en buiten dat, mijn vader zei altijd 'als je je hand op kunt houden, kun je ook een bestelling opnemen'.
De laatste opmerking zorgde voor het op gang komen van een gesprek tussen mij en de dames, beide Nederlands.
We kletsen wat over het hoe en waarom ik hier ben en vice versa. Zij hadden al een avontuur achter de rug in dit mooie land en gingen weer naar huis, de mijne is net begonnen.
Het was een leuk gesprek. Ik loop verder en via via allerlei straten kom ik waar ik wil zijn, eindelijk, ik kan voor mijn zus de foto's maken die zij wil en dat doe ik, vanuit allerlei hoeken, inmidels begint het weer te regenen, harder en harder. Heerlijk, ik loop er doorheen en laat mezelf compleet natregenen.
Al snel houdt het op en breekt de zon weer in alle hevigheid door, in no time ben ik weer droog.
Moe, maar voldaan loop ik terwijl ik de stad in me opneem terug naar de taxibusjes.
No Spang, rustig aan, geen haast, de taxibus vertrekt als deze vol is en niet eerder, het duurt gelukkig niet lang, minuut of 15 maar.
De taxibus rijdt mij terug, ik loop nog een stukje naar huis, waar ik mij afspoel en bijkom in de veranda.
Ik lees nog wat en besluit mijn blogs te gaan schrijven. Wouter komt net binnen, ook moe, rozig van het zonnetje en nagenietend van een middagje balletje slaan.
We vertellen elkaar ons verhaal.
Ik moet nu de Imac afstaan, werk aan de winkel voor Wouter, emails lezen en beantwoorden.
Ik ga al..
Reacties
Reacties
25 mrt. 2012, 10:02
Haha typisch mama, koffie en iets zoets! Ik kan alleen geen fotos zien, maar dat kan liggen aan de telefoon XxNoatje
26 mrt. 2012, 11:34
Die markt waar je over schreef, bracht me meteen weer even terug naar "vroeger". Dat ik op zondag altijd met jullie meeging naar de Zwarte Markt in Beverwijk. Met z'n allen opgepropt op de achterbank, haha. En wij maar jongens kijken!
03 apr. 2012, 01:01
Super Amina,
Kreeg niet automatisch een melding van je blog. Nu in de nachtdienst alle tijd je verhalen te lezen, mooie verhalenbundel. Leuk de plekjes te herkenen waar jullie geweest zijn. Je mag de vogeltjes markt en een salsa-avondje niet missen.
Genieten jullie er nog even van, Liefsssssssssssss
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!