Wendel
26 mrt. 2012
🇸🇷
vanuit Suriname
Mijn onderbenen lijken net een waterpokkenuitbraak en de rest van mijn lijf ziet er ook niet fraai uit. Muggebeten, veel, heel veel. Dat is niet erg, maar zorgde afgelopen nacht voor jeuk, veel jeuk. Ze zijn klein, je ziet ze nauweijks, maar richten grote schade aan vooral dus mijn onderbenen. Ook Wouter blijft niet bespaard.
Dit samen met gedachten en gezonde spanning over de eerste soort van werkdag zorgde dit ervoor dat ik keurig netjes door Klaas Vaak gewekt werd om 04.30, klaarwakker was en dus om 05.30 er maar uitgegaan ben.
Koffie drinken en ontbijten dan maar en wachten tot Wouter wakker wordt, die mij heel lief 's nachts al heel subtiel vroeg of er iets was, nee hoor, wordt alleen gek van de jeuk.
07.00 staat de taxi voor de deur, we hebben om 07.30 een afspraak bij STVS, Nationale tv zender van Su. Daar zal Wouter een promotiepraatje live gaan houden voor het congres komend weekend wat zal plaats vinden van vrijdag tot en met zondag.
We zijn te vroeg, het blijkt dichterbij dan we dachten. Met de taxichauffer wordt afgesproken dat wij hem voor een paar uur zullen inhuren en hij dus op ons moet wachten, we hebben meerdere afspraken staan en dan is het handig om je eigen chauffeur te hebben die je overal naartoe brengt.
We komen aan en Wouter wordt welkom geheten. Als Wouter vraagt hoe laat hij zijn praatje mag houden wordt er gemeld dat de live uitzending van 8 tot 9 zal zijn, wij dachten dat er vooraf opnames plaats zouden vinden die vervolgens als een soort newsflash uitgezonden zouden worden, maar Wouter blijkt live op tv te komen.
We moeten dus wachten en ons word gemeld dat we de chauffeur moeten laten gaan, het zal nog wel even duren. Dit doen wij, sneu voor de chauffeur, maar deze wordt betaald en rijdt weg.
Dan wachten we, en wachten we, er komen nog 2 heren binnen en wachten ook.
Dan is het uitzendtijd, 08.00. De laatst binnengekomen heer wordt het eerst meegenomen voor de schmink, daarna Wouter.
Diezelfde heer wordt vervolgens het eerst meegenomen voor de uitzending, hij blijkt een lid te zijn van een politieke partij, op dit moment is het in het land erg rumoerig omtrent de eventuele amnestieverlening aan Desi Bouterse, er is veel om te doen, is het onrustig.
Dus heeft dit voorrang, logisch.
We kunnen in de wachtkamer getuige zijn van de live uitzending van deze meneer en vervolgens mag Wouter mee.
Ik loop mee om de boel vast te leggen en foto's te maken. De studio zier er grappig uit, een redelijk kleine ruimte, met een tafel waaraan staand gepraat wordt en op pallets met wieltjes eronder staat.
Het interview wordt afgenomen, niet geheel naar Wouter's wens, de interviewer heeft niet echt idee van wat hij moet vragen en vraagt soms irrelevante vragen. Midden in de uitzending wordt er water gebracht door een jongedame?!? Heel apart.
Ik leg intussen alles vast zodat Wouter het kan terugzien.
Na deze ervaring wordt er een taxichauffeur voor ons gebeld.
Inmiddels is het 09.00, de taxichauffeur brengt ons naar onze volgende afspraak, een van de vele, om precies te zijn een stuk of 8, waaronder een bedrijfshuisartsen praktijk van TeleSur, het mobiele telefoonberdrijf van Suriname, waar medewerkers en familieden worden behandeld, een moderne praktijk, redelijk goed voorzien van een goed lopend huisartseninformatiesyteem op de pc.
We houden een praatje over wat ik als assistente ga doen aanstaande donderdag, ik zal namelijk in 2 sessies van zo'n 2 uur training geven aan collega's, de zogenaamde Triagetraining, dat betekent dat je bij binnenkomst van een patient een beetje de urgentie kunt bepalen wanneer wie het eerst geholpen wordt. Soms lopen artsen hier tegen aan en moeten assistenten in discussie met patienten hierover, een patient met hartklachten moet nu eenmaal eerder gezien worden dan iemand met een verstuikte enkel.
Dit komt ook mede door het ontbreken van een goed afsprakensysteem. Afspraken worden niet echt gemaakt of op papier. De praktijken die een pc hebben voeren patienten in op volgorde van binnenkomst.
Na deze praktijk gaan we zo nog wat praktijken langs om vervolgens bij het AZ ziekenhuis te eindigen, Wouter heeft hiervoor een soort van planning gemaakt over hoe laat we waar naartoe moeten.
In de auto vraag ik de chauffeur naar zijn naam, het is een leuke jongeman die net begonnen is bij het taxibedrijf, zijn navigatie op zijn mobiel doet het niet, heeft geen stratenboek, maar met wat hulp van Wouter brengt hij ons van A naar B. Uiteindelijk weet hij toch redelijk de weg.
Hij heet Wendel en Wendel groette ons al bij het begin met ' Gods Zegen'..hij moet bij de pinksergemeente aangesloten zijn, kan niet anders.
Wendel houdt uit beleefdheid leuke praatjes en vraagt zo af en toe hoe en wat. En Wendel is niet onaardig om te zien, dat worden leuke ritjes :)
We huren Wendel in voor 4 uur, prijs wordt afgesproken en we dingen wat van de prijs af, zoals het hoort.
We rijden zo de hele stad rond en buiten is het heet. Van afspraak naar afspraak.
Ook worden er mensen bezocht waar Wouter gewoon even zijn gezicht wil laten zien, men wil herinneren aan het congres of juist overhalen te komen, de inschrijvingen lopen nog niet zoals gewenst, maar dat komt goed.
In het AZ ziekenhuis bezoeken wij een geremigreerde internist vanuit Nederland die sinds kort daar aan het werk is. Het gaat gaat goed met hem, het spreekuur loopt goed en als internist zal hij een deel van het congres voor zijn rekening nemen.
We krijgen trek en Wouter vraagt Wendel te zorgen voor eten, we willen Roti! en Wendel zorgt voor Roti, ik vraag hem ook wat voor zichzelf te eten te halen, hij zit immers een aantal uur met ons opgescheept. Hij staat ons voor het ziekenhuis op te wachten met 2 hete bakjes Roti, mensen kinderen...dat is welkom!, we rammelen, ik had zelf om 5.30 ontbeten en inmiddels was het 13.00. Ook haalde Wendel heel lief 2 koude flesjes water voor ons, ik kan mijn geluk niet op, de Roti smaakt heerlijk en het water komt op het juiste moment. Mijn eerste Roti in Su, weliswaar in de auto, maar smaakt er niet minder om, integendeel.
We eindigen ons bezoek in het St Vincentius ziekenhuis, niet gepland, maar weer even gezicht laten zien. We laten ons door een internist aldaar rondleiden door het oude gedeelte waar hij werkzaam is en het stukje nieuwbouw wat nog afgebouwd moet worden, het worden mooie ruimtes.
Wendel zet ons om 14.00 thuis af, ik ben bekaf van alle mensen die ik ontmoet heb, de warmte.
Wendel groet ons en wenst ons weer een goede dag met 'Gods Zegen'.
Ik besluit een siestaslaapje te gaan doen en Wouter volgt niet snel daarna.
De rest van de middag niet veel gedaan, gelezen en van de warmte genoten.
Wouter is wezen tennissen in die tussentijd, komt moe, maar verrukt terug, zijn back en forehand blijken goed!
Mooi Wouter!
Wouter vraagt of ik een koude Parbo wil...proost! Op Wendel!
Reacties
Reacties
27 mrt. 2012, 05:52
Groeten aan Wendel ! :)
27 mrt. 2012, 07:33
Ik vind het een leuk verhaal, maar ik weet niet alle betekenissen van die moeilijke woorden zijn hoor....
27 mrt. 2012, 14:45
Ow en beterschap!
:)
28 mrt. 2012, 08:50
Gnegnegne, malle Noa... :-)
29 mrt. 2012, 00:31
jaja..... waarom steekt een surinaamse mug nou een haarlemse mug? soort van kannibalisme?
en waarom staat er onder dit verhaal een Ads door Google voor een cursus rij-instructeur worden?
het was weer leuk om deze dag mee te beleven, thx
29 mrt. 2012, 17:22
Eh, geen foto's van Wendel?
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!